Μatthew Barney info

Θεσσαλονίκη, πριν κανένα μήνα, ήσυχη αυγουστιάτικη βραδιά, εγώ με το φάτσα έχουμε πιει ποτό στο Emigre. Περνάμε απέναντι και προχωράμε στο δρόμο.

-Τι κάνουμε τώρα;
-Εγώ λέω να δούμε καμιά ταινία.

Εκείνη τη στιγμή το μάτι μας πέφτει σε μια λευκή βιτρίνα που μας πληροφορεί με τεράστια γράμματα The Paradise is not Here. Δίπλα κρεμόταν και μια πινακίδα των Seven Video Club χωρίς όμως το λόγκο τους που ήξερα.

Μπουκάρουμε και τι να δούμε; Όποια ξεχασμένη σινεφίλ ταινία θυμόσουν άραζε στα ράφια του στυλιστικά μίνιμαλ βίντεο κλαμπ. Ντέρεκ Τζάρμαν, Tαρκόφσκι, Αϊζενστάιν και ότι άλλο μπορείς να φανταστείς μέσα στις πολυτελείς κασετίνες τους, με αγγλικούς μόνο υπότιτλους, καθότι ήταν αγορασμένα από έξω. Αυτό που με αποτελείωσε όμως, ήταν η στήλη με τις τηλεοπτικές σειρές. Ήταν απλά όλες.

-Έχεις δει το Queer as folk;
-Όχι. Το χτυπάμε να δούμε τι παίζει πια;

Τη στιγμή που πλησιάζουμε στο ταμείο ο φάτσας θυμάται ότι κάπου πήρε το μάτι του ένα dvd του Matthew Barney-γκόμενου της Bjork. Αυτοί έχουν κάνει και μια ταινία μαζί, αυτό ξέραμε, την οποία έψαχνε καιρό και δεν έβρισκε πουθενά. Λέμε να ρωτήσουμε την κοπέλα αν το έχουν. Η απάντηση της είναι και ο λόγος που κάνω το σημερινό ποστ.

- Ο Matthew Barney έχει σκηνοθετήσει μια σειρά ταινιών η οποία λέγεται Cremaster ξεκινώντας από το 1995. Σαν συνέχεια της σειράς το 2005 γύρισε το το Drawning Restrain με τη Bjork, το οποίο μάλιστα περιέχει πολλές ερωτικά τολμηρές σκηνές, καθώς είναι ζευγάρι και είχαν το θάρρος να πειραματιστούν. Επίσης η τραγουδίστρια έγραψε και το σάουντρακ. Για χρόνια του ζητούσαν οι εταιρίες διανομής να βγάλει σε dvd τη σειρά αυτή, αλλά ο ίδιος δεν ήθελε. Τώρα μετά από καιρό αποφάσισε να βγάλει μόνο μία, αλλά ενώ όλοι ζητούσαν να δώσει δικαιώματα για αυτή με τη Bjork αυτός έβγαλε την πρώτη του ταινία. Είναι μέσα στα πλαίσια του στυλ που θέλει να λανσάρει, είμαι ανατρεπτικός καλλιτέχνης. Αν θέλεις όμως νομίζω πως έχω δει αποσπάσματα της ταινίας στο YouTube.To Queer θα πάρετε; (χαμόγελο)

Πες μου αν έχεις ξανακούσει τέτοια απάντηση από πωλήτρια σε βίντεο κλαμπ.

Λυσσάξτε κοσμικιές, χάσατε το γάμο της χρονιάς

Ήταν το κοσμικό γεγονός της χρονιάς. Κοιτάζω τις φωτογραφίες και το επιβεβαιώνω.

Ο γάμος μου με τη Moodygirl

Παρευρέθηκαν οι φίλοι μας και οι συγγενείς μας. Ήταν μια λαμπρή βραδιά που θα μείνει αξέχαστη για πολύ καιρό. Για τους άτυχους που δεν είχαν πρόσκληση, ακολουθούν φωτό, αδιάψευστος μάρτυρας των υπέροχων στιγμών που βιώσαμε.

Το μυστήριο ξεκίνησε στις 8. Έλαβε χώρα στη Μητρόπολη, φυσικά, που αλλού θα γινόταν; Η νύφη έφτασε με 15 λεπτά καθυστέρηση. Εδώ βλέπετε τη στιγμή που μπαίνουμε ενώ στα δεξιά μας θαυμάζουν ο Oni με την Tsaperdona, που είχαν έρθει μαζί, δεν ξέρω τι παίζει.

Σταθήκαμε λίγο στην είσοδο της εκκλησίας για να θαυμάσουμε τον καλόγουστο διάκοσμο από κρίνους και ορχιδέες.

Η νύφη έλαμπε μέσα στο αναγεννησιακό νυφικό της. Τόσο μεσαιωνικό που θύμιζε βαμπίρ ή τη Σάντι Φροστ στο Δράκουλα.


Αμέσως μετά το μυστήριο φύγαμε για τη δεξίωση. Στο Εκάλη κλαμπ. Η γλυκιά μου αξίζει τα καλύτερα.







Πρώτη κίνηση η τούρτα. Ήταν στολισμένη με πλαστικούς ροζ φιόγκους.








Μετά την τούρτα βγήκαμε μια αναμνηστική φωτογραφία με τις φίλες της νύφης.




Στη συνέχεια ακολούθησε το δεύτερο γαμήλιο δώρο της βραδιάς από το γαμπρό. Το πρώτο ήταν η μετάφραση της Έιμι. Βασικά η Μούντι το είχε κανονίσει, αλλά το έπαιζε έκπληκτη.










Τον είδα λίγο πουρό, αλλά δε βρήκα άλλο σε τόσο καλή τιμή, έπρεπε να κρατήσω λεφτά για το μήνα του μέλιτος.













Άρχισαν να ρέουν οι πρώτες Moet. Οι καλεσμένοι ανέβαιναν, η μουσική βαρούσε τρελά μπιτ και η νύφη έπρεπε να σύρει τον πρώτο χορό. Με ένα πήδο βρέθηκε στο επίκεντρο της προσοχής.


Η αγαπημένη μου Μούντι κάποιες φορές χάνει το μέτρο, γελάει υπέρμετρα, στεναχωριέται υπέρμετρα, αλλά χθες, μέρα που ήταν την άφησα να κάνει ότι ήθελε.








Στο κάτω κάτω άμα έχεις το σώμα της Μούντι γιατί να μην το δείξεις;












Ο κουμπάρος Νeverlandean χάρηκε τόσο με την ευτυχία μας, που τα πέταξε και αυτός.


















Το βυζί της νύφης είναι αληθινό, το έχω τσεκάρει.
















Ο Ethan πετούσε από χαρά. Η κολλητή του έπαιρνε παληκάρι σαν τα κρύα τα νερά. Αποφάσισε να κάνει παραγγελιά ένα χορό. Η νύφη έλυσε το μαλλί και έτρεξε να τον συνοδεύσει.







Η Erisabetsu καθόταν ήσυχη όλη τη βραδιά. Στο δέκατο ποτήρι σαμπάνιας δεν κρατήθηκε. Σηκώθηκε και τα έδωσε όλα.


















Τα πήρα λίγο, γιατί πάντα ήθελε να κλέβει τις εντυπώσεις αλλά μετά τη συγχώρησα. Αυτή ήταν η ωραιότερη βραδιά της ζωής μου και δε θα τη χαλούσε τίποτα!

Και στα δικά σας οι λεύτερες!

Christophe Gilbert

O Christophe Gilbert είναι ένας Βέλγος φωτογράφος ο οποίος γεννήθηκε το 1962 στις Βρυξέλλες.

Ασχολείται κυρίως με διαφημίσεις.

Αποφεύγει τις απεικονίσεις με πολλά πρόσωπα, προτιμάει μοναχικά πλάνα τα οποία μπολιάζει με μια αίσθηση απόκοσμης μοναξιάς.

Το περιβάλλον του είναι αποστειρωμένο, πάντα εξωπραγματικό, μεταδίδει μια πλαστική αίσθηση παραμυθιού, απογυμνωμένο από κάθε τι γλυκό και έντονα συναισθηματικό.

Συνήθως προσπαθεί να τιθασεύει τις εικόνες του συνδυάζοντας δυο φαινομενικά άσχετα θέματα, στα οποία ψάχνει να βρει κοινές συνισταμένες. Το αποτέλεσμα τις περισσότερες φορές εντυπωσιακό, εκπλήσσει με τις αντιφατικές ερμηνείες και τις κρυφές λέξεις που υποβόσκουν.







Τέλος, θα ήθελα να προσπαθήσεις να θυμηθείς ποιος άλλος μεγάλος καλλιτέχνης έχει κλέψει -ίσως δεν είναι η σωστή λέξη, στην τέχνη υπάρχουν μόνο δανεισμοί- την ιδέα αυτής της φωτογράφισης για να πλαισιώσει ένα κοσμοϊστορικό μουσικό γεγονός.

Τα δέντρο με τα τσόκαρα και τα τσόκαρα της τηλεόρασης

Την τηλεόραση τη σιχαίνομαι.

Τελείως. Απαλλάχτηκα από αυτήν μόνο όταν έβαλα dsl. Πλέον ενημερώνομαι από το διαδίκτυο, βλέπω ταινίες, ακούω μουσική, χωρίς να ανέχομαι τον κάθε κομπλεξικό να τσιροκοπάει μπας και ακουστεί.

Αν εκτιμάω όμως έναν άνθρωπο από όλο αυτό το συρφετό, αυτός είναι ο Λαζόπουλος. Δε χάνω ποτέ εκπομπή του κυρίως γιατί προβάλλει πράγματα και απόψεις που άλλοι ξεχνάνε να δείξουν. Θαυμάζω το θάρρος του, επικροτώ τις απόψεις του και φυσικά αποθεώνω το χιούμορ του. Πετάει τις καλύτερες ατάκες που μπορεί κάποιος να ακούσει στο χαζοκούτι.

Μέχρι εδώ το παίζαμε Το δέντρο με τα τσόκαρα-κουλτούρα κι έτσι.

Όσοι δεν είδατε τη σημερινή του εκπομπή πραγματικά χάσατε ένα μοναδικό θέαμα.

Τα Βέφα Αλεξιάδου να χορεύει, όχι τη Λίμνη των Κύκνων αλλά τη λίμνη των Βουβαλιών.

Επίσης τα σχόλια του Πρέκα, του Κακέτση και της Δρούζα για το πόσο απαράδεκτη είναι η σάτιρα που κάνει. Ήταν όλοι μαζεμένοι στην αξιόλογη εκπομπή της κυρίας και συζητούσαν. Το επίπεδο της κουβέντας είχε φτάσει στα ύψη. Έπρεπε να έχεις διδακτορικό για να παρακολουθήσεις. Ήταν πιο ακαδημαϊκή η κουβέντα και από τη συνέντευξη της Κολέτσα που της έκανε η Κανονίδου, και που είχα παρακολουθήσει με ενδιαφέρον στο TV 100, κανάλι της Θεσσαλονίκης. Σε αυτό το σημείο ο Λαζόπουλος στόλισε την αγαπημένη παρουσιάστρια με το βαρύγδουπο τίτλο Τσόκαρο της Τηλεόρασης, ιδιότητα που της ταιριάζει πλήρως. Δε θα ξαναναφέρω το όνομα της, πλέον θα την αποκαλώ έτσι. Τη βρίσκω την πλέον ανόητη, ανούσια, αποτυχημένη, αμόρφωτη, ατάλαντη και πολλά άλλα με το α το στερητικό μπροστά.

Και εδώ καταλήγουμε στα τσόκαρα της τηλεόρασης.

Το βιντεάκι που ακολουθεί είναι απόσπασμα από τα καλύτερα, για μένα, στιγμιότυπα των Δέκα Μικρών Μήτσων. Είμαστε στο Σαλόν Μποτέ και ο Παλαντζίδης μπαίνει για να κουρευτεί, καθώς έχει ραντεβού με ένα μοντέλο.

Leave Chris C(r)ocker alone

Τον θυμάσαι τον Seth Green; Έπαιζε στο Beverly Hills. Επίσης κάνει και τη φωνή του Chris Griffin (του γιου) στο Family Guy.

Ε, λοιπόν αυτός είναι άντρας. Είχε τα γκατς να βγει και να υποστηρίξει δυνατά τον καημενούλη Chris που βάλλεται από παντού αυτές τις μέρες, όπως το είδωλο του το Μπριτνεάκι.