Sunday, November 25, 2007

Best movies 1930 - 1940


1. Duck Soup - 1933


Πρόδρομοι και πρωτεργάτες του κινήματος της σάτιρας οι αδερφοί Μαρξ μαγείρεψαν αυτή τη Σούπα με μπόλικο χιούμορ, παρωδίες σκηνών από μιούζικαλ της εποχής και γεγονότα που απασχολούσαν την κοινή γνώμη. Η ταινία απέτυχε εισπρακτικά, αλλά πλέον θεωρείται η καλύτερη από όλες αυτές που πρωταγωνίστησαν τα τέσσερα αδέρφια. Η σκηνή που ο Grucho Marx συναντάει το είδωλο του, δηλαδή τον αδερφό του, στο κατώφλι μιας πόρτας έχει συναντήσει άπειρους μιμητές. Βασικό θέμα της ταινίας η σάτιρα ενός δικτάτορα, ο Μουσολίνι θεώρησε πως ήταν καρφί για αυτόν και απαγόρευσε την ταινία στην Ιταλία.


2. It Happened One Night - 1934


Χαζο-ταινιάκι αλλά τόσο γλυκό και χαριτωμένο, δεν μπόρεσα να του αντισταθώ. Ο αλάνης Κλαρκ Γκέιμπλ –που μου μοιάζει κατά μια έννοια- συναντάει την κακομαθημένη Κλοντέτ Κλομπέρ και αρχίζουν ένα παιχνίδι στην επιτυχία του οποίου βοηθάει πολύ και ο μάστερ σκηνοθέτης Φρανκ Κάπρα. Γνωρίζουμε την αμερικανική επαρχία, αλλά με ένα μαγικό τρόπο, στο λέω εγώ που σιχαίνομαι τη βλαχιά του USA όσο κανένας. Πολύ feel good ταινία, τελείως διαφορετική από τις ρομαντικές κωμωδίες του συρμού.


3. Modern Times - 1936

Αυτή είναι η τελευταία φορά που ο Τσάρλι Τσάπλιν υποδύεται τον Αλήτη, χαρακτήρα ιδιαίτερα λαοφιλή και αναγνωρίσιμο. Οι Μοντέρνοι Καιροί πραγματεύονται το θέμα της τυραννίας των μηχανών, φλέγον ζήτημα εκείνη την εποχή. Ο Αλήτης είναι ένας εργάτης, ο οποίος μαζί με ένα κοριτσάκι προσπαθεί να επιβιώσει στην τρέλα της νέας βιομηχανικής εποχής. Αγαπημένες σκηνές: αυτή που τα αφεντικά δοκιμάζουν ένα καινούριο σύστημα σίτισης των εργατών για να μη χάνουν ώρα από τη δουλειά τους και αυτή που ο Τσάπλιν επιδιορθώνει ένα μηχάνημα.


4. Olympia, Teil-fest der Volker (Oι Θεοί του Σταδίου) - 1938


Το ότι η Λένι Ρίφενσταλ χρηματοδοτήθηκε από τον ίδιο το Χίτλερ για να κάνει αυτή την ταινία δε μειώνει σε τίποτα την αισθητική της αξία. Ο Αδόλφος αποσκοπούσε σε μια προπαγάνδα της άρειας φυλής, εγώ είδα έναν ύμνο στην αθλητική δεινότητα και στην ποίηση του ανθρώπινου σώματος. Ο καθένας βλέπει ότι θέλει να δει. Εδώ θα δεις την αρχή του ντοκιμαντέρ, αρχαιοπρεπή και γεμάτη Ελλάδα και εδώ μια σκηνή η οποία ενδιαφέρει το κοινό, καθότι έχει να κάνει με το άθλημα της κατάδυσης -οι Θεοί του Σταδίου δεν έχουν μεγάλη σχέση με αυτούς που φαντάζεσαι.



5. The Wizard of Oz - 1939

Wicked Witch of the West: I'm melting! I'm melting!

Σκηνή από την ταινία και ένα εναλλακτικό φινάλε - δες το μέχρι το τέλος!


6. Gone with the Wind - 1939

Η ερωτική ιστορία του Ρετ και της Σκάρλετ με φόντο τον αμερικανικό εμφύλιο υπήρξε ταινία σταθμός για το χολιγουντιανό σινεμά Προσωπικός θρίαμβος του παραγωγού Ντέιβιντ Σέλζνικ, απέλυσε τρεις σκηνοθέτες για να την ολοκληρώσει.Bέβαια η εποχή παρουσιάζεται με απλοϊκότητα, μάλιστα η συμμετοχή του Άσλεϊ στην Κου Κλουξ Κλαν ηρωικοποιείται. Μερικές σκηνές της όμως έχουν περάσει στο συλλογικό συνείδητο ολόκληρης της δύσης, με πιο χαρακτηριστική αυτή που οι δυο πρωταγωνιστές φιλιούνται στην τεράστια γυριστή σκάλα. Το τέλος συγκλόνισε το τότε κινηματογραφικό κοινό. Αυτή η αφίσα ήταν η πρώτη κινηματογραφική, που αγόρασα για να κρεμάσω στο παιδικό δωμάτιο. Η δεύτερη ήταν ο Τζακ Νίκολσον από τη Λάμψη να σπάει την πόρτα του μπάνιου με το τσεκούρι. Απορώ πως ξυπνούσα κάθε πρωί. Frankly my dear, I don't give a damn.


7. Ninotchka 1939


Ο μοναδικός λόγος που είδα την ταινία ήταν το tag line της Η Γκάρμπο γελάει. Στην τελευταία φορά που έπαιξε στον κινηματογράφο, η Γκρέτα Γκάρμπο επέλεξε ένα κωμικό ρόλο. Αξιοσημείωτο, αν αναλογιστεί κανείς με τι ρόλους έκανε καριέρα. Aλλά θα μου πεις, οι ανατροπές ήταν πάντα αγαπημένο ζήτημα στη ζωή μου.


8. Wuthering Heights - 1939


Από εξαπανέκαθεν
είχα ένα κόλλημα με τους ανεκπλήρωτους έρωτες. Ενώ δεν είχα προσωπικά βιώσει κάποιον, όταν έβλεπα ιστορία όπου οι πρωταγωνιστές είναι ερωτευμένοι αλλά δεν μπορούν να είναι μαζί, άνοιγαν οι δακρυγόνοι αδένες. Στη μεταφορά του βιβλίου της Έμιλι Μπροντέ τα σκηνικά παίζουν καταλυτικό ρόλο, μαγεύουν και ταξιδεύουν. Η μεγάλη μου αδυναμία όμως είναι ο Λόρενς Ολίβιε, το απαύγασμα του βρετανικού αντρικού κλας κατά την ταπεινή μου αλλά πάντα εύστοχη γνώμη. Αποσπάσματα από την ταινία με μουσική υπόκρουση το ομώνυμο τραγούδι της Kate Bush.



9. Rebecca - 1940




Αν δεις το σπίτι που μένει η Ρεβέκκα θα με θυμηθείς. Από τα πιο όμορφα και αριστοκρατικά που έχεις δει ποτέ. Σε καθηλώνει και σε καθοδηγεί στην ιστορία. Ήξερε τι να διαλέξει ο Χίτσκοκ για την πρώτη του ταινία στην Αμερική. Είναι και η μοναδική που κέρδισε Όσκαρ καλύτερης ταινίας, χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει και τίποτα, καθότι παραγωγός ήταν πάλι ο Σέλζνικ, που έκοβε και έραβε εκείνη την εποχή στο Χόλιγουντ. Πολύ καλή σκηνοθεσία, μυστηριώδης ατμόσφαιρά, η σκηνή του τέλους που ξεσπάει φωτιά αλλά κυρίως το σπίτι… αχ αυτό το σπίτι!


10. Fantasia - 1940




Ίσως σήμερα η ιδέα εικόνες που συνοδεύουν μουσική να ακούγεται κοινή, τότε όμως η Φαντασία προκάλεσε παγκόσμιο ενδιαφέρον και απήχηση. Καλλιτεχνικά δεν ξέρω αν με προκαλεί, βρίσκω μερικές σκηνές μέχρι και κιτσαριό, αλλά κάποιες άλλες είναι πολύ ευρηματικές. Στην ιστορία με το μαθητευόμενο μάγο που προσπαθεί να τιθασεύσει τη μαγεία του, η μουσική του Μπαχ συνοδεύει με απόλυτη ακρίβεια τις κινήσεις των ηρώων. H αγαπημένη μου όμως από μικρός ήταν αυτή με τα μανιτάρια, κυρίως γιατί είχα λατρέψει τη μουσική του Τσαϊκόφσκι

34 Comments:

lucy of wild flowers said...

Πω, πω! Τρομερές επιλογές!
Μια και μία είναι όλες!
Τι να πρωτοπώ;;;

lucy of wild flowers said...

Εγώ, πάλι, από Fantasia είχα πάθει πλάκα με αυτό!
Με είχε μαγέψει, κυριολεκτικά!

orestis said...

Τώρα μπορώ να πω: έχω δει κάποιες.

Έχω δει κάποιες.

Όλες οι επιλογές όπως πάντα έξοχες.

Η ατάκα όμως της Σκάρλετ είναι μία: Tommorrow is another day.(ή κάπως έτσι)

cobden said...

Κατά διαβολική σύμπτωση, ανέβασα κι εγώ σήμερα ποστ με τις αγαπημένες μου ταινίες από το κλασσικό Χόλυγουντ!Πολύ καλή η επιλογή των ταινίων. Έχουμε και κοινές ταινίες στα '30s!Κάποια σχόλια:
1."Ιt Happened One Night":Ο Κάπρα δεν με ενθουσιάζει αλλά δεν μπορώ να ξεχάσω την περίφημη σκηνή με το σεντόνι για παραβάν, που αντέγραψε ξεδιάντροπα η Βουγιουκλάκη στο "Αρχόντισσα και ο Αλήτης"!
2.Mεγάλο ταλέντο η Ρίφενσταλ.Είχε όμως την ατυχία να εξυμνεί το ναζισμό, γι αυτό και μετά τον πόλεμο, δεν μπορούσε να βρει δουλειά πουθενά.Αν πάλι,σαν τον Αϊζενσταϊν εξυμνούσε τον κομμουνιστικό ολοκληρωτισμό, κανένα πρόβλημα!Θα έχαιρε της εκτίμησης και του σεβασμού όλων...
3.Διάβασα το "Ανεμοδαρμένα Ύψη" σχετικά πρόσφατα και εντυπωσιάστηκα!Είναι αξεπέραστο βιβλιο, απίστευτο που μia κοπέλα 27 χρόνων μπόρεσε να φτάσει τόσο βαθιά μέσα στις πιο σκοτεινές πλευρές της ανθρώπινης ψυχής.Δυστυχώς δεν έχω δει ακόμη την ταινία αλλά εάν μεταδίδει έστω και το 10% του βιβλίου, θα πρόκειται για αριστούργημα!Συμφωνώ με αυτά που γράφεις για τον Ολίβιε!

Ανυπομονώ και για τις επόμενες ταινίες της λίστας σου! :)

Legally Blonde said...

Οκ...αυτη ειναι δεκαετια...!


(Και εγω πρεπει παλι να παω στο ντιβινταδικο γιατι εχω παλι καποια κενα!)


θα διαφωνησω ομως λιγο με το ορεστακι...Η ατακα ειναι του Ρετ....



Franckly darling, i don't give a dime!

oni said...

lucy of wild flowers kai gw m' ayto to kommati ths Fantasia(s) :P kollhsa perissotero. Kai me tromaze poly mikro!

Den hksera pws The Wizard of Oz k to Fantasia einai toso palies tainies! Kai na fantasteis to paizw oti "den eimai twn paliwn tainiwn" alla mia xara exw dei parapanw ap tis mises ap aytes!

zisis said...

Πολύ καλές επιλογές, φίλε μου. Πάντως δεν έχω δει τους Θεούς του Σταδίου και μου κίνησες την περιέργια.

Στις αγαπημένες μου θα πρόσθετα επίσης και τα "Φώτα της Πόλης" του Τσάπλιν, "Νύφη του Φρανκενστάιν", "Fury" (Νέμεσις) του Φριτζ Λανγκ, "Ο Κύριος Σμιθ πηγαίνει στην Ουάσινγκτον" του Κάπρα και "Τζέζεμπελ" με την Μπέτι Ντέιβις. Γούστα είναι αυτά, θα μου πείτε...

revqueer said...

I looooooooove Chaplin + Marx brothers!!! Ανυπομονώ να φτάσεις στα '60ς '70ς!

kanataki said...

πεθαίνω για Χιθκλιφ, για Τζούντι Γκάρλαντ ,για μακρυά φορέματα και για έρωτες δίχως αύριο

υγ και αν νομίζεις ότι με νίκησες στο never ending movie quiz σου βάζω ένα ευκολάκι:
ποια ταινία κινουμένων σχεδίων του Walt Disney πήρε όλα τα σκαλπ, όλων των εποχών?H φαντασία, ή άλλη?
υγ και μη μάθω ότι έκανες google...

PAVLOS said...

Μοντέρνοι καιροί, τι να πω αγαπημένη ταινία.

Όσο για τις άλλες κέντησες πάλι. Καλή εβδομάδα

Mr. Wrong Guy said...

lucy απίστευτο το φαλακρό βουνό!του κάτω κόσμου τα τελώνια μαζεύονται για να δοξάσουν τον αφέντη τους!

orestis κάτσε να δεις όλα τα Heroes εσύ και μετά δες τη Σκάρλετ ;-p

cobden Η σκηνή αυτή με το σεντόνι λέγεται Το τείχος της Ιεριχούς,γιατί όπως έπεσε αυτό και αλώθηκε η πόλη,έτσι και όταν έπεσε το σεντόνι ο Κλαρκ άλωσε την Κλοντέτ.
Συμφωνώ σε αυτό για τη Ρίφενσταλ,μου αρέσει πάρα πολύ,αλλά συνέδεσε τόσο το έργο της με το ναζισμό που θα την ακολουθεί αυτή η ρετσινιά πάντα.
Δες το Ανεμοδαρμένα,αφού σου αρέσουν οι παλιές ταινίες,θα σου αρέσει.Έχει γίνει και ένα ριμέικ με Ρέιφ Φάινς και Ζιλιέτ Μπινός (νομίζω) αλλά δεν το έχω δει.

blonde Ρετ φορ έβερ!

oni είδες πόσα πράγματα είμαστε χωρίς να το ξέρουμε;το λέει και το tag line του Crash-όχι του Κρόνενμπεργκ,του άλλου που πήρε και το Όσκαρ,δες το και θα καταλάβεις τι εννοώ

zisis Πιστεύω αξίζει να δεις τους Θεούς,αισθητικά τουλάχιστον.Κάπρα μ'αρέσει έχω δει πολλές του ταινίες,δεν έχω δει το Τζέζεμπελ,αλλά η Μπέτι είναι Θεά!

Mr. Wrong Guy said...

rev επίτηδες έκανα έτσι τα ποστ,για να έχεις αγωνία και να έρχεσαι να με διαβάζεις-αν και ειδικά εσύ,πάντα θα με ενθαρρύνεις με ένα σχόλιο,το σωστό να λέγεται!

kanataki εγώ να δεις,δώσε μου κρινολίνα και αδιέξοδους έρωτες και πάρε μου την ψυχή.όσο για την ερώτηση, αν εννοείς εμπορικά ποια ντισνεοταινία γάμησε, και χωρίς γκουγκλ,νομίζω πως ο βασιλιάς των λιονταριών είναι από τις εμπορικότερες όλων των εποχών

pavlos 13 χρόνια,ο μάι γκαντ,13 χρόνια,13 χρόνια,δεν το πιστεύω,13 χρόνια!!!

One Big DJ said...

Χμμμ ώρα να φρεσκάρω την ταινιοθήκη μου και να καλύψω κενά...Σουπερπόστινγκ!!

veloz said...

den exw dei kamia... :S
opote tha stathw stin prwti fwto!: TELEIA! (pali ta kataferes kai mas entypwsiases-thes de thes!)

if.. ιγένεια said...

Μπράβο, μπράβο, μπράβο! Πάω να κατεβάσω καμία ;p

Κολοκύθι said...

Είσαι γενημένος το 1925 ε?? :-P

xipaki said...

Eγω απο την άλλη να πω οτι η αγαπημένη μου είναι ο Μαγος του Οζ, είχα ταυτιστεί με το Λιοντάρι μικρός....

Φαντασία την είχα δει μικρός και βαρέθηκα.

Gone with the wind κλάάάάάμααααα, γενικώς κλαίω ευκολα με ταινίες γιατι ταυτίζομαι πολύ, αλλα σε αυτήν ήμουν και μικρός.

Mr. Wrong Guy said...

big dj νομίζω θα σου αρέσουν,είναι δοκιμασμένο πράμα!

ifigeneia να τις κατεβάσεις όλες!

xipaki με ποιον ταυτίστηκες ρε συ στο όσα παίρνει ο άνεμος;με τη μαύρη υπηρέτρια;;; :-p

κολοκύθι όχι πιο παλιά,σκέψου το '35 ήμουν στην εφηβεία,τότε πήγαινα πολύ σινεμά,αχ αυτά ήταν τα καλύτερα χρόνια!

veloz προσπαθώ να το μετριάζω αλλά δε γίνεται,ο εντυπωσιασμός δε φέυγει με τίποτα από πάνω μου!

xipaki said...

Πουλιά στον αέρα πιάνεις. Ναι με αυτήν αφου ξέρεις οτι ζω ενα δράμα lol

Fish-bait said...

Ωραίες επιλογές. Διαφωνώ με κάποιες αλλά στην πλειοψηφία τους έχουμε common choices ;-)

gatti said...

Αστέρι μου, ζωγράφισες πάλι!

Διαλεχτές όλες οι επιλογές αλλά και τα σχόλια. Την ίδια γνώμη έχω κι εγώ για την Ρίφενσταλ. Το ταλέντο της χάθηκε πίσω από τη "ρετσινιά" του ναζισμού (αλλά ας πρόσεχε!).
Τα μανιταράκια - κινεζάκια φοβερά, αλλά έτσι κι αλλιώς ολόκληρη η φαντασία είναι εκπληκτική.
Εμένα πάλι παρόλο που μου αρέσει το φαλακρό βουνό, μου προκαλεί και κάποια αίσθηση ανησυχίας. Φταίει αναμφισβήτητα η μουσική του Μουσόργκσκι. Την ίδια ανησυχία μου προκαλεί ο Βάγκνερ (π.χ. η σκηνή με τα ελικόπτερα στο "Αποκάλυψη Τώρα") και ο Μάλερ. Αυτό το επικό που έχουν από τη μια μου αρέσει, από την άλλη με ενοχλεί.

ΥΓ. Ωραίο το εναλλακτικό τέλος στο "Μάγο του Οζ".
ΥΓ1. Μην αργήσεις την επόμενη δεκαετία.

APSOY said...

Παρά το πολύ νεαρό της ηλικίας μου (δε θέλω σχόλιο πάνω σ' αυτό), ξέρω τις περισσότερες.
Βέβαια έχω δει τις 2 μόνο!!! :Ρ

:D

Moodygirl said...

latreyw to frankly my dear i dont give a damn
kai fantasia to original
alla aytos o magos sto laimo mou exei katsei...

Mr. Wrong Guy said...

xipaki ευτυχώς για μένα,τα πουλιά δεν τα πιάνω μόνο στον αέρα-Χριστέ μου,τι επίπεδο!

fish bait χμμμ...μπορείς να έχεις βέβαια το δικαίωμα της επιλογής...αλλά όχι στο μπλογκ μου!εδώ κάνω κουμάντο εγώ! τι άμο καρακαλλόνα!

gatti επιτέλους και κάποιος που είδε το βιντεάκι,γιατί αν το έβλεπαν και άλλοι,ειδικά ΑΓΟΡΙΑ,σίγουρα θα το σχολίαζαν!

apsoy το νεαρό.μάλιστα.πιο νεαρό αγόρι μου;;;που σου ρίχνω ένα χρόνο;ε όχι αγάπη μου!ααα είναι επειδή δεν έχεις πάει φαντάρος βρε!

moody γενικά όλα αυτά του Ντίσνει κάπως μου κάθονται,αλλά τουλάχιστον η Φαντασία έχει το γόητρου του κλασσικού

xipaki said...

Επίπεδο ξε επιπεδο τα πουλιά εδαφους εδαφους καμια φορά είναι πιο σημαντικά.

petrito zezus said...

Πολύ καλή δουλειά.
Θα ήθελα να δω την ταινία της Leni Rifenstal.Η Fantasia πολύ καλή, όπως και η Fantasia 2000,την είδες?
Η μουσική επένδυση φοβερή.

APSOY said...

Νεαρό, μάλιστα!
Τι νομίζεις;
Κι εσύ πιπινάκι είσαι! :D

Erisabetsu-chan said...

Και εγώ σαν δαιμονισμένη έρχομαι να αρχίσω την γκρίνια γιατί κανένας Φασίστας δεν θα έβαζε αριστερή ταινία ακόμη και αν αυτή ήταν το αριστούργημα του αιώνα.
Γιατί δηλαδή εμείς τα ελεύθερα πνεύματα να είμαστε αρκετά ανοιχτόμυαλοι για να τοποθετούμε αντικειμενικά ανάμεσα στις καλύτερες ταινίες και τα εργαλεία προπαγάνδας;;
Δεν πιστεύεις ότι είναι οξύμωρο ένα άτομο σαν και εσένα να ποστάρει την Ρήφενσταλ και δηλαδή επειδή ήταν καλή στην τέχνη της έπρεπε να ανοίξουν οι πόρτες διάπλατα και δεν συνεργάστηκε απλά με τον Χίτλερ, πίστευε σε αυτά που έλεγε ο Χίτλερ και δεν νομίζω να ζήτησε ποτέ συγνώμη μέχρι που πέθανε αυτοεξόριστη και αγωνιζόμενη για την προστασία των κοραλλιογενών υφάλων. Τραγικό για μια γυναίκα που δεν νοιάστηκε για τον θάνατο ανθρώπων.

Τώρα ακόμη προσπαθώ να καταλάβω γιατί το Όσα πέρνει ο άνεμος βρίκσεται σε αυτή την κατηγορία, πιστεύω ότι αφού δεν το κατάλαβα μέχρι τώρα δεν θα το μάθω ποτέ.
Τα ανεμοδαρμένα ύψη δεν τα έχω δει αλλά οι κρητικοί κάτι θα ξέρουν παραπάνω απο εμένα.
Fantasia παζει να ήμουν το μοναδικό παιδί που φοβόταν αυτό το παιδικό. Ο μάγος του ροζ, εναλλακτικός τίτλος το πρεζάκι, ο ρατσισμός και οι μάγισσες. Η αλήθεια είναι οτι δεν το εχω δει στην ενήλικη ζωή μου. Ανέκαθεν με τρόμαζε αυτό το παραμύθι. Αλλά παίζει να είναι απο τα καλύτερα μιούζικαλ έβερ.

Τελικά έχω και εγώ κενά στον κινηματογράφο και χαίρομαι γιατί νόμιζα ότι ήμουν εντελώς καμένη.
Δεν πρόκειται να τα αναπληρώσω.

πφ.. κουράστηκα

Mr. Wrong Guy said...

xipaki τα να πιάνεις πουλιά εδάφους σε βοηθάει να καταλαβαίνεις καλύτερα τα πουλιά του αέρα

petrito το Φαντασία 2000 δεν το είδα,και η φαντασία η πρώτη όχι ότι είναι από τις αγαπημένες μου,αλλά ήταν από τις πρώτες ταινίες που είδα μικρός και είμαι συναισθηματικά δεμένος

apsoy έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που με απεκάλεσε κάποιος πιπίνι-το δέχομαι λοιπόν και επαυξάνω!

eri ομολογώ ότι το σεντόνι σου απλώθηκε ευχάριστα στη μπουγάδα μου.Το μόνο που έχω να σχολιάσω είναι ότι στην τέχνη έχω αποφασίσει να νιώθω τα πονήματα των καλλιτεχνών χωρίς να με απασχολούν οι προσωπικές τους πεποιθήσεις.Βέβαια αν ήξερα ότι κάποιος είναι για παράδειγμα φασίστας θα δυσκολευόμουνα να τον αναγνωρίσω σαν μεγάλο καλλιτέχνη.Η Ρίφενσταλ πχ, παρόλο που δούλεψε για τον Χίτλερ,στο τέλος έτρεχε στην Αφρική και τράβηξε άπειρες φωτό από μαύρους, ιδανικό διαμετρικά αντίθετο από αυτό της άρειας φυλής.Οι υποθαλάσσιες φωτό της επίσης μου άρεσαν. Αλλά δε θα μπορούσα ποτέ να πω ότι είναι η αγαπημένη μου σκηνοθέτιδα.

τα κενά στο σινεμά γιατί δε θες να τα αναπληρώσεις;

Erisabetsu-chan said...

Ναι τους έβγαζε φωτογραφίες αλλά δεν έκανε και τίποτα να τους βοηθήσει γι αυτήν ήταν σαν τα ζώα στο φυσικό τους περιβάλλον.

Δεν θέλω επειδή μετά θα πρέπει να αναπληρώσω τα κενά μου στην μουσική, στα comics, στα anime, στα βιβλία επιστημονικής φαντασίας και επειδή αυτός ο κόσμος είναι πολύ μεγάλος και τρομάζω, αποφάσισε ότι δεν μπορώ να τα μάθω όλα όσα θέλω.

a female Darcy said...

kai ego exo ena kollima me tous anekplirotous erotes..agapimeni pano se auto einai to Lost in translation
ti tainia pou les den tin exo dei(exo diavasei to vivlio vevaia)

Mr. Wrong Guy said...

eri αγάπη μην το παίζεις homo universalis,πιάσε ένα θέμα και ψάξτο σε βάθος,δεν μπορείς να το κάνεις σε όλα,εγώ επέλεξα το σινεμά πχ, εσύ μπορείς να επιλέξεις το πλέξιμο

female darcy το χαμένοι δεν μου άρεσε ρε γμτ,χάθηκα κι εγώ.εμένα η σούπερ αγαπημένη ταινία ανεκπλήρωτου έρωτα είναι το Απομεινάρια μιας ημέρα, η σκηνή που πάει το Χόπκινς να πάρει ένα βιβλίο από την Έμα Τόμσον και αυτή δεν το δίνει είναι από τις σούπερ ντούπερ λατρεμένες, είναι σαν να κάνουν έρωτα με τα μάτια εκεί

a female Darcy said...

kai emena to xamenoi tin proti fora den to "eniosa" alla otan to xanaeida fetos me allo mati tin latrepsa.

ta apomeinaria to exo sti lista...

mallon prepei na kaneis post-lista me tainies sxetikoy periexomenou..kai oti voitheia edo ;)

Mr. Wrong Guy said...

χμμ...ΠΟΛΥ καλή ιδέα!

θα πραγματοποιηθεί μόλις βρώ χρόνο και η συνδρομή σου κρίνεται ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ!

Related Posts with Thumbnails