Sunday, November 11, 2007

Best movies 1895 - 1929


Mε αφορμή το δώρο που μου έκανε ο άντρας μου το ποστ αυτό είναι η αρχή ενός countdown με τις καλύτερες ταινίες ανά δεκαετία, σύμφωνα πάντα με τα δικά μου γούστα και δεδομένα. Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω πως δεν είμαι κριτικός - ούτε κρητικός, χαχα, χιούμορ που ταιριάζει με τον καιρό - και δεν υποστηρίζω ότι αυτές είναι οι καλύτερες ταινίες έβερ. Είναι ένας συνδυασμός, καλύτερες και αγαπημένες ταινίες, από όσες έχω δει. Ευχαριστώ.






1895- 1929


1. Η γέννηση ενός έθνους - 1915


Είτε το πιστεύεις είτε όχι, αυτό το αριστούργημα των απαρχών του αιώνα το είδα επειδή μου μύρισε πίτσα - για να είμαι πιο ακριβής, μου το έφερε δώρο η Φαν μαζί με μία παρμεζάνα, κοτόπουλο, κρέμα γάλακτος. Ο σκηνοθέτης David Griffith μπορεί να κατηγορήθηκε εντόνως για το ρατσιστικό θέμα της ταινίας, αλλά ποτέ κανείς δεν τόλμησε να μειώσει την καλλιτεχνική αξία της ταινίας. Σε μια εποχή που ενδιέφερε περισσότερο να ανακαλυφθούν οι δυνατότητες του κινηματογράφου ως νέο μέσο, τα μηνύματα έμπαιναν σε δεύτερη μοίρα. Η αξία της ταινίας βρίσκεται στον τρόπο κινηματογράφησης.


2. Μισαλλοδοξία - 1916


Η απάντηση στους επικριτές του Griffith - καμία σχέση με τη Melanie - ήρθε με τη δεύτερη ταινία του. Τη γύρισε κυρίως για να αποστομώσει αυτούς που τον κατηγόρησαν σαν ρατσιστή. Αποτελείται από 4 ιστορίες, σε 4 διαφορετικές χρονικές περιόδους (το '16 γυρίστηκε η ταινία, λέω εγώ) και πραγματεύεται την αγάπη. Πραγματική υπερπαραγωγή για την εποχή, την προτείνω ως την απόλυτη εκδίκηση, αν χάνεις στην παντομίμα με ταινίες, δεν τη βρίσκει ποτέ κανείς. Έχει διάρκεια 3 ώρες και αν θες να το παίξεις ότι την έχεις δει, προσπάθησε να ψεκάσεις την κουβέντα με τη σκηνή της απεργίας.

3. Το Θωρηκτό Ποτέμκιν - 1925


Από τις πολύ αγαπημένες μου, δίνει μαθήματα σε όλους τους τομείς που πρέπει να ξεχωρίζει μια ταινία. Από το καλύτερα μοντάζ έβερ, νομίζω είναι μια πολύ μοντέρνα ταινία, με κάθε έννοια. Γενικά πριν αρχίσω να βλέπω παλιότερες ταινίες δεν είχα καταλάβει πόσο μπροστά ήταν πρώτοι σκηνοθέτες. Βλέπεις ότι πολλά πράγματα που ακόμα και σήμερα θεωρούνται πρωτοποριακά, αυτοί τα έχουν κάνει εδώ και χρόνια. O Eisenstein θεωρείται από τις αυθεντίες σκηνοθέτες και αυτή εδώ η ταινία δικαιώνει τον τίτλο του. Η σκηνή με τα σκαλιά και το καροτσάκι, μπούσουλας για κάθε μελλοντικό μοντέρ.

4. Ο Χρυσοθήρας - 1925


Ο Charles Chaplin δεν ήταν ποτέ αδυναμία μου. Αναγνωρίζω πως είναι μια λαμπρή μορφή του βωβού κινηματογράφου, απλά εμένα ποτέ δε μου έκανε κλικ. Η συγκεκριμένη ταινία του είναι όμως αρκετά διαφορετική από τις υπόλοιπες, με εμπνευσμένες σκηνές και έξυπνα τρικ. Ο ίδιος έλεγε μέχρι να πεθάνει ότι αυτή είναι η ταινία για την οποία θα ήθελε να τον θυμάται ο κόσμος. Kλασσική σκηνή αυτή που παίρνει δυο πιρούνια και δυο ψωμάκια και τα βάζει να χορέψουν.

5. Μetropolis - 1927

Εδώ σηκώνω τα χέρια, πέφτω στα τέσσερα και απλά προσκυνώ. Η πολύπολύπολύ αγαπημένη μου ταινία της δεκαετίας. Δεν μπορούσα να πάρω τα μάτια μου από τις εικόνες που έβλεπα. Αν θέλεις να δεις μια ταινία από όλες, δες αυτή. Η αποθέωση της αισθητικής, του design, υπόδειγμα συγχώνευσης μοντέρνου και γοτθικού ρυθμού. Ίσως αυτή είναι η αιτία που αγαπώ πλέον τόσο τις ιστορίες επιστημονικής φαντασίας, μιας και και ο Fritz Lang έκανε την πρώτη του είδους.

6. O τραγουδιστής της τζαζ - 1927


Καταλαβαίνω πως κάποιες ταινίες μένουν αξέχαστες για την ιστορία που έχουν να πουν, άλλες για τον τρόπο που λένε την ιστορία και άλλες γιατί απλά φτιάχνουν ιστορία. Ίσως να μη θυμόμουν ποτέ ότι είδα αυτή την ταινία, ανάμεσα στις τόσες που έχω δει αν δεν επαναλάμβανα συνεχώς από μέσα μου ενώ την έβλεπα Είναι η πρώτη ομιλούσα ταινία!

7. Ένας ανδαλουσιανός σκύλος - 1928

Σε σκηνοθεσία Luis Bunuel και σενάριο του ίδιου μαζί με έναν αγαπημένο ζωγράφο, το λιγότερο που περιμένεις είναι να δεις εντυπωσιακές εικόνες. Στην ιστορία έμειναν αυτή που δείχνει ένα νεκρό άλογο σε ένα πιάνο και εκείνη που ένας άντρας κόβει το μάτι μιας γυναίκας με ένα ξυράφι - στην πραγματικότητα κόβει το μάτι μιας αγελάδας. Αλλόκοτες διηγήσεις δεμένες με εξωπραγματικούς κόμπους συνθέτουν ένα δημιούργημα το οποίο πρέπει να δεις για να το νιώσεις. Πάρε μια γεύση εδώ.

22 Comments:

Mr. Wrong Guy said...

Μόνο για σήμερα, επειδή τα πρώτα χρόνια του κινηματογράφου είναι ομιχλώδη και ερεβώδη, πιάνω μαζί τις δυο πρώτες δεκαετίες του περασμένου αιώνα.

Περιμένω ενστάσεις-τάσεις-προτάσεις για το αν θα έπρεπε να συμπεριληφθεί καμιά ταινία ακόμα, που να την έχεις δει όμως,όχι θεωρητικά!

One Big DJ said...

Un chien Andalou. respect. filia. kai ston fatsa :D

if.. ιγένεια said...

Όσο σε διαβάζω μαθαίνω..

PAVLOS said...

Εξαιρετική επιλογή από έναν λάθος τύπο, περιμένω με αγωνία την συνέχεια. Πάντως μέχρι στιγμής με βρίσκεις σύμφωνο!

Erisabetsu-chan said...

Όχι δεν είμαι αρκετά ανοιχτόμυαλη για να αποδεχτώ την πρώτη ταινία που πόσταρες. Θεωρώ αυτή την επιλογή ΛΑΘΟΣ ειδικά απο ένα άτομα as wrong like you.
Ακόμη και το αριστούργημα του αιώνα
να ήταν, δεν θα την ενέκρινα ποτέ.
Συμφωνώ ότι ήταν πρωτοπόρα σαν στον τρόπο κινηματογράφησης αλλά όχι δεν αποδέχομαι αυτή την ταινία σε μια λίστα αναρτημένη από εσένα.
Σε κάποια λίστα ως καλύτερα γυρισμένη φασιστική -ρατσιστικής προπαγάνδας θα ταίριαζε καλύτερα.
(Η μαλακία είναι ότι αντικειμενικά αυτή η ταινία πρέπει να είναι στη λίστα)


2. Συγνώμη δεν την ξέρω την ταινία.
Είμαι πολύ στενόμυαλη για να μου αλλάξει γνώμη το παιδί της ΚΚΚ.

3. Πέθανε καλή μου μια ώρα μέχρι να παίσεις και αυτό το καροτσάκι πόση ώρα κάνει να κατέβει 5 σκαλιά!!!! (το βλέπω με το σύγχρονο μάτι γι αυτό κράζω) πραγματικά αυτή η σκηνή είναι δυνατή, δεν την έχω δει την ταινία.

4. Απλά την μίσησα αυτή την ταινία όπως μισώ τον ίδιο τον Τσάπλιν, δεν τον θεώρησα ποτέ αστείο και πάντα έκλαιγα όταν έβλεπα ταινίες του. Ίσως επειδή στην παιδική μου ηλικία καταλάβαινα πιο πολύ από ότι τώρα.
Η αγαπημένη μου δική του ταινία είναι το The Kid που απλά έκλαιγα για 3 ημέρες και οι γονείς μου δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι έπαθα.
Αναγνωρίζω το έργο του, αλλά δεν αποδέχομαι την προσωπική του ζωή.
θα προτιμούσα τους Μοντέρνους καιρούς.

5. Τι να πω. Η γέννηση της επιστημονικής φαντασίας. Η πρώτη ταινία του είδους. Απλά σιωπώ και υποκλίνομαι. Είμαι πολύ λίγη για να μιλήσω γι αυτή την ταινία. Υπερσυμφωνώ με την επιλογή σου.

6. Η πρώτη ομιλούσα ταινία. Απλά μένει στην ιστορία. Συμφωνώ με την επιλογή σου.

7. Έχω ακούσει γι αυτήν. Δεν την έχω δει δεν ξέρω τι να πω.

χμ... ο Nosferatu, the Vampire που είναι ? (1922)
Ορίστε και ένα ωραίο λινκ:
http://www.digitaldreamdoor.com/pages/movie-pages/movie_silent.php

lucy of wild flowers said...

Από τα πιο αγαπημένα μου θέματα!
Καλό ξεκίνημα!
Για τις ταινίες, θα επανακάμψω...
χα χααα
(δεν είναι απειλή αυτό!)

revqueer said...

Πολύ έξυπνη η ιδέα σου! Από αυτές που γράφεις δεν έχω δει τις πρώτες 2 και το Jazz Singer! Οι υπόλοιπες όντως αριστουργήματα!

Moodygirl said...

loipon, exw dei mono to 8wrhkto potemkin kai to xryso8hra
kai ta dyo me aggi3an gia diaforetikous logous.
sto 8wrhkto bebaia thn kobeis ligaki th fleba...
smouts wrongoulh mou,fobero post

tsaperdona said...

Είμαι πολύ περήφανη γιατί στην Tate Modern τον Ιούλιο είδα Νταλί και είχε και εγκαταστάσεις όπου έπαιζε και τις ταινίες ολόκληρες!!!

υγ και έμαθα και οτι με τον Bunuel
ήταν και συμφοιτητές!!!


υγ ισοφαρίζω που για τα επόμενα δεν είχα να πω και πολλά?

ammos sta malia mou said...

πωπω, δεν εχω δει καμία απο αυτές. ντροπή.

Marvin the martian said...

Respect για Chien Andalou και Metropolis! Τ=ον χρησιθηρα νομιζω οτι τον εχω δει παλια παλια αλλα δεν ειναι η αδυναμια μου οτ Τσαρλι Τσαπλιν επισης. Τα αλλα δεν τα εχω δει ακομα, κακώς!

orestis said...

Εγώ θα παραδεχτώ πως δεν έχω δει καμία.

Μα καμία όμως;

Απορώ και εγώ πως γίνεται.

Ευτυχώς που υπάρχεις και συ και μας ενημερώνεις.

ΥΓ. Είδα όμως όλο τον 1 κύκλο Heroes. Πιάνει;:PPPP

gatti said...

Πάρα πολύ ωραίο και αγαπημένο θέμα.

METROPOLIS: Κι εγώ προσκυνώ! Από όλες όσες ανέφερες μακράν η πιο αγαπημένη.

Το "Θωρηκτό Ποτέμκιν" επίσης πολύ καλή ταινία. Το παράδοξο είναι ότι με παρακίνησε να την δω ακριβώς εκείνη η σκηνή με τα σκαλιά και το
καροτσάκι που για πρώτη φορά την είδα στους "Αδιάφθορους" και διάβασα ότι προέρχεται από το "Θωρηκτό".

Περιμένω με ανυπομονησία την επόμενη σειρά ταινιών.

Legally Blonde said...

Ενταξει μπορει να ειμαι ξανθια αλλα αυτον τον ανδαλουσιανο σκυλο....

Ειναι η επιτομη του σουρεαλισμου και απλα αγαπω....την τρελλα τους!

Τα αλλα δεν εχω δει αλλα τρεχω στο dvdαδικο που λεγαμε τωρα!

(παλι μου ανοιξες τα ματια!)

Φιλακια αγορακι μου σωστο

Impressed Guy said...

Μπράβο για το γούστο σου, δεν τις έχω δει όλες αλλά θεωρούνται όλες κλασσικές...

r2d2therobot said...

Τον πολίτη κέιν δεν τον αγαπάς?

gatti said...

Μα ο "Πολίτης Κέιν" έχει γυριστεί το 1941, άρα δεν μπορεί να είναι σ΄ αυτή τη λίστα.

Mr. Wrong Guy said...

big dj έχεις και εσύ τα φιλιά του φάτσα

ifigeneia thanx for being here always

pavlos εμείς ταιριάζουμε παιδί μου,ότι και να κάνεις!

erisabetsu το ήξερα ότι θα αντιδρούσες, για αυτό διευκρίνισα ότι μιλάω για την ταινία σαν τεχνική.Το σάιτ γαμάτο,μου έδωσε ιδέες και για άλλα ποστ.γενικά μου αρέσουν τα τοπ10 όπως έχεις καταλάβει.

Mr. Wrong Guy said...

lucy οι απειλές από σένα είναι καλοδεχούμενες-περιμένω εφάμιλλα ποστ!

rev νομίζω πρέπει να δεις τουλάχιστον αυτές του Γκρίφιθ,να έχεις άποψη βρε αδερφέ!

tsapedona αααα εκεί γνωρίστηκαν τα πουλάκια μου!πάντως η δουλειά τους είναι σαν τις συζητήσεις μας-σουρεάλ!

marvin πάντα τον ψιλοβαριόμουνα τον τσάρλι,μεταξύ μας όμως αυτό-έχει φαν αρκετούς.νομίζω...

moody έλα ρε εμένα το θωρηκτό πιο πολύ μου άρεσε από το χρυσοθήρα-είμαι της κουλτούρας μάλλον για αυτό

ammos θα σου μάθω και άλλες,stand by plz

orestis κοίτα,καλή η τέχνη αλλά και Νέιθαν Πετρέλι, έχει τη χάρη του-save the cheerleader

Mr. Wrong Guy said...

gatti βρε εσύ είσαι πολύ της τέχνης τελικά!σε είχα πιο του αθλητικού ρεπορτάζ-μήπως αγγίζεις τελικά το αγαπημένο μου ιδανικό-homo universalis?

blonde εννοείται αγάπη μου ότι εσύ θα εκτιμήσεις τέτοια ποστ!!!κοίτα μη χτυπήσεις καθώς τρέχεις,τι θα σε κάνω μετά,λείπουν και πολλοί για να σε γιατροπορέψουν!

impressed κοκκινίζω!

robot σου απάντησε το γκατί μου από κάτω!

gatti said...

Tης τέχνης γενικότερα δεν θα το έλεγα. Οχι ότι δεν με ενδιαφέρει, αλλά δεν έτυχε να ασχοληθώ. Το blog σου είναι εγκυκλοπαίδεια για μένα.
Του κινηματογράφου όμως ναι, είμαι. Μου αρέσει πολύ. Σχεδόν το ίδιο με τα αθλητικά.

Κώστας said...

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσες όλες. Κρίμα που είναι αρκετά παλιές κι αυτό λειτουργεί αποτρεπτικά σε μένα.

Related Posts with Thumbnails