Friday, November 30, 2007

Love SHOULD NEVER tear us apart



O Πελοπίδας ήταν ένα ωραίο 24χρονο αγόρι. Μόλις είχε έρθει στην Αθήνα γεμάτος όνειρα για το μέλλον. Είχε μεγαλώσει και σπουδάσει σε χωριό και ήθελε πολύ να γνωρίσει τη ζωή της μεγαλούπολης. Απονήρευτο και αθώο, μάζεψε μια μέρα τα ρούχα του σε μια βαλίτσα, μάλωσε με τη μάνα του γιατί αυτή δεν ήθελε να φύγει και έβαλε πλώρη για αθηναϊκές περιπέτειες.





O κολλητός του Πελοπίδα είχε ένα σπίτι στην Πλάκα στο οποίο δεν έμενε κανείς. Δίπλα στην Παναγιωταρέα. Εκεί εγκαταστάθηκε. Η Αθήνα τον μάγεψε. Η πόλη ετοιμαζόταν για τους Ολυμπιακούς, όλοι είχαν μια έντονη προσμονή, σαν να περιμένεις να φτάσει η μέρα για το πάρτι σου, παρασύρθηκε και ο δικός μας και τον μέθυσε η γιορταστική ατμόσφαιρα.

Την πρώτη εβδομάδα που ήρθε στην Αθήνα γνώρισε τον Θεόφιλο. Ο Θεόφιλος ήταν 10 χρόνια μεγαλύτερος από τον Πελοπίδα, έμπειρος, αποκρυσταλλωμένος, ότι έπρεπε για το μικρό μας τεκνάκι που δεν ήξερε που πάνε τα τέσσερα. Ήξερε την Αθήνα καλά. Τον είδε και ωραίο, γεμάτο αυτοπεποίθηση, θαμπώθηκε ο δικός μας.

Άρχισαν να βγαίνουν. Να περνάνε χρόνο μαζί. Να κοιμούνται μαζί. Να πηγαίνουν σε ωραία εστιατόρια, να του δείχνει από πού να ψωνίζει ωραία ρούχα, να του μαθαίνει πως κάνουν έρωτα. Ο Θεόφιλος, μεγάλη ψωνάρα, του μάθαινε όλη τη γκλαμουριά της Αθήνας. Βγαίναν στο Χίλτον, γνώριζαν ημι-διασημότητες. Ο Πελοπίδας είχε χαζέψει. Ένιωθε για πρώτη φορά τέτοια συναισθήματα, που ούτε να τα φανταστεί δεν τολμούσε.

Ένα μεσημέρι ο Θεόφιλος σκάει μύτη με χαμόγελο ύποπτο. Σου έχω έκπληξη, λέει, και του δείχνει δυο εισιτήρια για Σαντορίνη. Φύγανε την άλλη μέρα. Μια εβδομάδα γεμάτη πάθος, ωραία τοπία, ηλιοβασιλέματα και με θέα τη Καλντέρα. Ο Θεόφιλος πρόσεχε πολύ το μικρό μας. Του είχε κλείσει δωμάτιο στο καλύτερο ξενοδοχείο, πάνω στο Ημεροβίγλι ακριβώς.

Το βράδυ πριν κοιμηθούνε ρώτησε τον Πελοπίδα αν χρησιμοποιεί οδοντόνημα. Τώρα τι σχέση έχει αυτό σκέφτηκε, αλλά του απάντησε.

Γυρνάνε στην Αθήνα. Ήταν ξανθοί και οι δύο και ο ήλιος και ο έρωτας τους είχε κάνει κούκλους. Ο Θεόφιλος πηγαίνει τον Πελοπίδα σπίτι. Ο μικρός τον φιλάει για καληνύχτα. Ο Θεόφιλος ζυγιάζει τη στιγμή, διστάζει λίγο, και του λέει:

-Θέλω να μιλήσουμε για κάτι.
-Σε ακούω.
-Ξέρεις, είμαι φορέας.






Σου έχουν πει ποτέ κάτι και την ίδια την στιγμή να ζαλιστείς τόσο που να θέλεις να ξεράσεις; Αυτό ένιωσε ο Πελοπίδας. Θόλωσε η εικόνα μπροστά του. Αγκαλιάστηκαν και έκλαιγαν και οι δυο για ώρες. Ο Πελοπίδας άρχισε να ζει σε άλλη διάσταση. Δεν μπορούσε να χωνέψει πως κάτι τέτοιο συνέβαινε σε αυτόν. Για μια βδομάδα πήγαινε στη δουλειά σαν ζόμπι, έτρωγε από συνήθεια, μιλούσε αλλά δεν επικοινωνούσε. Το άλλο του μεγάλο πρόβλημα ήταν ότι δεν ήξερε με ποιον να το μοιραστεί όλο αυτό. Οι φίλοι του μόλις είχαν μάθει ότι είναι γκέι, αν τους έλεγε και αυτό, δε θα το άντεχαν.

Τελικά επικράτησε η λογική. Την τελευταία φορά που βρέθηκαν με το Θεόφιλο, το κάνανε, κοιμήθηκαν αγκαλιά και το άλλο πρωί του είπε πως φεύγει για το χωριό του γιατί θέλει να σκεφτεί. Του έστειλε μήνυμα σε 3 μέρες ότι δε θέλει να ξαναβρεθούνε.

Εκείνο τον καιρό, του έγινε μια καλή πρόταση για δουλειά στην Αθήνα. Ξαναγύρισε. Ήταν ένα ράκος. Δεν κοιμόταν καλά, ένιωθε μονίμως ένα δάγκωμα στην κοιλιά του. Η Αθήνα του φαινόταν φριχτή γιατί την είχε συνδυάσει με το Θεόφιλο. Τότε κατάλαβε πως ήταν ερωτευμένος για πρώτη φορά στη ζωή του. Ο Θεόφιλος τον δέχτηκε πίσω. Διστακτικά στην αρχή. Τουλάχιστον έτσι του είπε, αλλά η αλήθεια ήταν πως τον ήθελε και αυτός πολύ.


Ο Πελοπίδας έμαθε πολλά πράγματα. Τι είναι τα Τ4, που γίνονται εξετάσεις αίματος, ότι οι φορείς παίρνουν ένα μηνιαίο επίδομα για να μπορούν να διατηρούν ένα επίπεδο στη ζωή τους, ότι τα φάρμακα είναι δωρεάν. Ανακάλυψε ακόμα που είναι το Ανδρέας Συγγρός το οποίο ειδικεύεται σε τέτοια θέματα, γνώρισε τους γιατρούς του, έβλεπε τα ίδια άτομα που το βράδυ χόρευαν δίπλα του στο Sodade, να έρχονται το πρωί για το καινούριο τους κοκτέιλ. Απομυθοποίησε πολλά πράγματα. Έκανε μεγάλο δρόμο ομολογουμένως. Να σκεφτείς πως την πρώτη φορά που βρέθηκε στο ίδιο δωμάτιο με το Θεόφιλο και τον κολλητό του, επίσης φορέα, νόμιζε πως θα γίνει έκρηξη, θα ανατιναχθούν τα κεφάλια τους και το αίμα θα πέσει πάνω στο μικρούλη μας και θα κολλήσει και αυτός. Τα πάλεψε όμως όλα αυτά. Και τα ξεπέρασε.


Η σχέση τους τελείωσε άδοξα μετά από ένα χρόνο. Ο Πελοπίδας δε σκέφτηκε ούτε μια φορά να χωρίσει εξαιτίας της αρρώστιας. Και ας έτρεχε όποτε αρρώσταινε ο ίδιος στα νοσοκομεία μόνος, γιατί ο γκόμενος του δεν μπορούσε να τον συνοδέψει. Και ας του έπαιρνε ακόμα και πίπα με προφυλαχτικό. Ειλικρινά δεν τον πείραζε καθόλου. Βασική αιτία ήταν ο χαρακτήρας του Θεόφιλου. Δικαιολογούσε για καιρό την αλαζονεία του, την περηφάνια του, λέγοντας πως δεν μπορούσε εκείνος να καταλάβει πως είναι να είσαι άρρωστος. Κατάλαβε όμως κάτι άλλο. Ίσως κάποια γεγονότα να διαμορφώνουν το χαρακτήρα σου, μπορείς όμως να τα δουλέψεις και εσύ και να μην τα χρησιμοποιείς σαν δικαιολογία για όλα τα στραβά που έχεις. Ο καθένας μας μπορεί να βρει κάτι που του έχει συμβεί και να το πιπιλάει. Όλοι πέφτουμε κάποια στιγμή. Το θέμα είναι πώς σηκωνόμαστε.





ΥΓ. Ο Πελοπίδας επιβίωσε στην Αθήνα και σήμερα έχει μια όμορφη σχέση με έναν όμορφο άνθρωπο. Βλέπει καμιά φορά τον Θεόφιλο σε κανένα μαγαζί από μακριά, τον παρατηρεί μήπως αδυνάτισε και συνεχίζει το ποτό του με την παρέα του.

42 Comments:

Mr. Wrong Guy said...

Το κείμενο το έγραψα πριν από πολύ καιρό,αλλά δεν έβρισκα την κατάλληλη αφορμή για να το ποστάρω.

Να προσέχεις και να μην ξεχνάς.

:-)

posh said...

apo ta pio omorfa keimena pou exo diavasei.wrong guy min ksexnas oti oloi genniomaste monoi k pethainoume monoi mas.to thema einai oti o theofilos epelekse na "pethainei" oxi apo tin arrostia tou, alla tin yperopsia pou ton kateixe apenanti ston ypoloipo "koino, thnito kosmaki".den ton katigoro,alla den ton dikaiologo kiolas.....

xipaki said...

Σκεφτόμουν να ανεβάσω και γω μια ιστορία σχετική, περίπου με την δομή της δικιάς σου. Δε το συζητώ με κάλυψες wrong μου.

Μου άρεσε που δεν έλεγες τα αυτονόητα, δεν έδινες απλά μια ξερή συμβουλή αλλα μια (fiction or not) ιστορία που μπορεί να συμβει στον καθένα.

Πάντα προφυλακτικό, και αμα θελει κάποιος να απολάυσει το σεξ με την σοβαρή του σχέση (πραγματικά σοβαρή με πραγματικα σοβαρό άνθρωπο) τότε αφιερώστε 1 ωρα στο Συγγρού.

>Lina said...

=/

PAVLOS said...

Όμορφη ιστορία, γλυκειά και πικρή συνάμα. Και ναι το θέμα είναι να προσέχεις και να μην ξεχνάς.

bi bi my darling said...

Wrong guy, σε βρίσκω απόλυτα right.

APSOY said...

Αυτό ακριβώς τίτσερ μου!

if.. ιγένεια said...

Πολύ όμορφη η ιστορία και με ηθικό δίδαγμα..

orestis said...

απίστευτη ιστορία.

απίστευτα μηνύματα.

και όπως το πες: "Να προσέχεις και να μην ξεχνάς."

Moodygirl said...

de 8a pw kati prwtotypo..
h istoria sou htan yperoxh apla.
epishs exw kourastei na sou lew kala pragmata, 3exnaw thn bitch, me kaneis kalo an8rwpo

x-oyranoy said...

Πολυ ομορφη η ιστορια σου αλλα λιγες η φορες που αφηνουμε τις φρουρες μας για να δωθουμε σε τετοιες περιπετειες, εδω καλα δεν ανοιγομαστε στον εαυτο μας.
Ωστοσο να προσεχετε και υγεια.

Dora Tsirka said...

Γι' αυτή τη μέρα ειδικά, αλλά και για όλες τις άλλες μια ιστορία με την ανθρώπινα ζεστή της διάσταση.

Legally Blonde said...

so...ειχαμε τις ιδιες σκεψεις αγορακι μου ε?


ενα μεγαλο φιλι και μια απο τις πιο ζεστες αγκαλιες σου στελνει μια βορεια ξανθια που σ'αγαπαει πολυ...


tottaly right!

Anonymous said...

εκπληκτικά τα συναισθήματα που μου έβγαλες διαβάζοντας το,,, ενας πικρός πόνος κατω στο στομάχι σα να ήμουν και γώ εκεί. καλό βράδυ. ΙΝΔΙΑΝΑΚΙ

One Big DJ said...

ok...meta apo ayto kserw ti tha postarw.

sygxaritiria. me siginises.

Mr. Wrong Guy said...

posh επέλεξε να πεθάνει από την υπεροψία του-έπιασες ακριβώς το νόημα της ιστορίας

xipaki fiction......or not? επηρεάζεσαι από κοινά μας βιώματα!

lina σε πάω!

bibi νομίζω και εγώ πως στο πολύ βάθος,είμαι!

apsoy,ifigeneia,orestis απλά ΧΑΙΡΟΜΑΙ!

Mr. Wrong Guy said...

moody "με κάνεις να θέλω να γίνω καλύτερος άνθρωπος" ποιος το έχει πει και που;

x oyranoy μπα,δεν είναι και τόσο σπάνια όσο νομίζεις

doratsirka πλέκεις και μπλέκεις τόσο όμορφα τις λέξεις

blonde είδες πόσα κοινά μπορεί να έχουν κάποιοι άνθρωποι που ούτε καν γνωρίζονται;αγκαλιά και σε σένα!

big dj άμα έβγαλες χαρτομάντιλα,τιμή μου!

ινδιανάκι χαίρομαι,όταν το νιώθω εγώ αυτό για ένα κείμενο που διαβάζω σημαίνει ότι είναι τουλάχιστον αληθινό στις προθέσεις!

revqueer said...

Μου αρέσει πως μιλάς για εξαιρετικά σημαντικά πράγματα με τόσο απλό τρόπο.

Keen On Boys said...

απλά τέλειο.-

gerasimos said...

"Όλοι πέφτουμε κάποια στιγμή. Το θέμα είναι πώς σηκωνόμαστε.": σοφή κουβέντα... η πεμπτουσία της ζωής φωλίαζει εκεί ακριβώς, στο ημίφως λίγο πριν χαράξει. Κι αν τη βγάλουμε καθαρή, κι αντέξουμε μια ακόμη ημέρα, ανταμειβόμαστε με το δείλι.

g for george said...

"Όλοι πέφτουμε κάποια στιγμή. Το θέμα είναι πώς σηκωνόμαστε."

Έλα μου ντε.

fevis said...

Πως μέσα από μια όμρφα ειπωμένη ιστορία το απόμακρο γίνεται οικείο, ζει ανάμεσα μας, δίπλα μας... Η ζωή είναι μικρή για να την σπαταλάμε... Και η γνώση είναι πρόληψη... Όμως η γνώση είναι και συμπόνια, και κατανόηση, και θάρρος, και αγάπη... Και οι άνθρωποι, υγιείς ή ασθενείς τα χρειάζονται όλα αυτά και τα εκτιμούν όλοι το ίδιο... Ακόμα και αν δεν το παραδέχονται...

Ioannis said...

Δυστυχώς wrong guy έχω μια αντίστοιχη ιστορία μέσα στο δικό μου σπίτι. Και ως γιατρός φαντάζεσαι ότι θα έχουν δει και πολλά τα μάτια μου. Θα τονίσω εδώ μια ατάκα ένεκα της ημέρας: "Οι νέοι δεν αγνοούν τον κίνδυνο, απλά τον αψηφούν". Και πραγματικά δεν έχω γνωρίσει άνθρωπο φορέα τώρα τελευταία που να νοιώθει ενοχές πρι αρχίσει να "πέφτει". Η εμείς κάνουμε καλά τη δουλειά μας σαν γιατροί-ψυχολόγοι ή ο κόσμος πίστεψε στο εμβόλιο... Καλό μηνα σε ΟΛΟΥΣ

Ioannis said...

ο mad ειμαι χεχε

xipaki said...

Γιατι μου απαντας με κατι που ποτε δεν καταλαβαίνω τι εννοείς....
Ουφφφφ.......
Xipaki lost in translation

ethanandthecity said...

τα συγχαρητήρια μου....... με έχεις κάνει σκόνη όμορφε!

gatti said...

Wrong, θα συμφωνήσω απόλυτα με τον/την bi bi my darling.

Aυτή τη φορά ...διέψευσες το όνομά σου.

:-)

λολιτα said...

νομιζω οτι ειναι μακραν η καλυτερη ιστορια που εχω διαβασει γι αυτο το θεμα...

veloz said...

ti glyko...
thelei megali dynami.

Fish-bait said...

Πολύ "ζεστό" κείμενο... Είναι αυτοβιογραφικό;

Φιλί και αγκαλιά :*

Constademon said...

Ειναι τρομερο να ακους κατι τετοιο απο τον ανθρωπο που αγαπάς, που εισαι ερωτευμενος, που κοιμασαι μαζι του, αλλα ειναι ακομα χειροτερο το να μην θελει τη βοηθεια σου καταδικαζοντας ο ιδιος τον εαυτο του στην απολυτη μοναξια ... αποτελει προσωπικο βιωμα και δε ευχαριστω που το ξεθαψες απο μεσα μου Mr. Wrong Guy.

...Τακη (μου) ευχομαι να εισαι καλα οπου κι αν βρίσκεσαι...

kanataki said...

είμαι πολύ θλιμμένη μετά από αυτό το ποστ

πολύ θλιμμένη


υγ ακούς?

Mr. Wrong Guy said...

revqueer,keen on boys *blushes*

gerasimos δεν είναι πάντα εύκολο το να σηκώνεσαι,και δικαιολογώ αυτούς που δεν τα καταφέρνουν.δε δικαιολογώ όμως αυτούς που δεν προσπαθούν

g4george θα πω και σε σένα αυτό που είπα και στον γεράσιμο

fevis όμορφα λόγια,συμφωνώ και επαυξάνω,το θέμα είναι να τα κάνουμε και πράξη,όλοι μας

ioannis θα ξέρεις τότε κάτι παραπάνω για την ψυχολογία των φορέων. η γνώμη μου είναι να ξεκουνήσεις μερικούς,όσους μπορείς, από τις απολιθωμένες απόψεις τους,λέγοντας πως το να είσαι φορέας δεν σημαίνει και το τέλος του κόσμου

xipaki πνίξε την ξανθιά μέσα σου.προτείνω να την κάνεις ξανθό σαντρέ ή έστω ανταύγειες

Mr. Wrong Guy said...

ethan να σκεφτείς τότε αυτά που λέει το κείμενο και να προσέχεις!

gatti γλυκιά μου,εσύ με έχεις κάνει ράιτ, που είσαι τόσο καλή και ευγενική!

lolita με συγκινείς!ίσως σου άρεσε επειδή δεν έχει αφορισμούς και κινδυνολογία

veloz θέλει αγάπη,και εγώ αυτό πιστεύω

fish bait ίσως ναι,ίσως και όχι,αφού σε άγγιξε σίγουρα περιέχει κάτι "αληθινό"

costademon χμμμ,το να παλεύεις με δαίμονες του παρελθόντος είναι κάτι που ξέρω,καλό είναι να μην τους ξεχνάς, αλλά να μαθαίνεις από αυτούς

kanataki τότε να μην ξεχνάς ότι υπάρχουν και άτομα...που γίνονται κομμάτια (και πάρτο όπως θες αυτό)

Erisabetsu-chan said...

:( wraia istoria elpizw na parameinei fiction :(

Anubis said...

sygklonistiko omologoumenws.
pws mporei i zwi sou na "allaksei" rizika, sto vathmo vevaia pou epitrepeis esy kathe fora..
exw to Thoth edw dipla k exei plantaksei sto klama, giati thymatai pws einai na eisai monos..
right stories from the wrong guy :-)

Mr. Wrong Guy said...

eri το θέμα δεν είναι αν είναι φιξιόν ή όχι,αλλά πόσο άσχημο τέλος μπορεί να έχει

anubis ποιος είναι ο Thoth βρε;;πες του πάντως να μην κλαίει,αλλά να κάνει κάτι να τα διορθώσει,πόσο σκατά μπορεί να τα έχει κάνει πια ;-p

gay super hero said...

Πολύ, πολύ όμορφο και ουσιαστικό. Μπράβο σου.

Mr. Wrong Guy said...

:-)

korwna said...

Καλημέρα,
δεν είναι κακό το γράψιμό σου, αλλά στην ουσία της σκέψης σου, όταν η "πτώση" κάποιου οφείλεται σε αδιανόητη, απάνθρωπη παράλειψη κάποιου άλλου, ε τότε νομίζω οτι όλο το focus δεν πέφτει στην τρυφερά ανθρώπινη προσπάθεια του πεσμένου να ξανασηκωθεί αλλά στο αδιανόητο εκ δόλου αδίκημα αυτού που σώπασε τη στιγμή που όφειλε να μιλήσει. Η ιστορία σου με έκανε με άλλα λόγια έξαλλο, με την καλή έννοια!:-)

Ωραίο πάντως είναι το blog sou, από τα λίγα που διαβάζω .. σε φιλώ
Παύλος

Mr. Wrong Guy said...

η πτώση οφείλεται σε ανοησία του ίδιου και όχι κάποιου άλλου,γιατί αν το θέλεις,στην τελική θα έπρεπε να προσέχει και όχι να γαμιέται στα ναρκωτικά και μετά να γαμιέται χωρίς να προσέχει.

μιλάω τουλάχιστον για το δικό μου ήρωα της ιστορίας.

ευχαριστώ πάντως για το κόμεντ!

Κώστας said...

Μου άρεσε που δεν ασχολήθηκες αποκλειστικά με την προφύλαξη και τον HIV, αλλά εμβάθυνες και σε άλλα πράγματα, όπως η ψυχολογία αυτών των ανθρώπων και οι πιθανές δυσκολίες που θα αντιμετωπίσουν στις σχέσεις τους με τους άλλους.

Όσο τον τρόπο γραφής σου, νιώθω πολύ λίγος για να μιλήσω...

Related Posts with Thumbnails